Ervaringsdeskundigen zijn niet de heilige graal

 

Misschien vreemd om in een blog van de Vereniging van Ervaringsdeskundigen te schrijven dat ervaringsdeskundigen niet de heilige graal zijn, dus ik ben u enige toelichting verschuldigd.

 

Natuurlijk, de inzet van ervaringsdeskundigen is naar mijn mening van grote en toegevoegde waarde. Vanwege hun eigen ervaringen staan ze dichter bij de cliënt en kunnen zich  inleven in de belevingswereld en ondersteuningsbehoeften van die cliënt. De cliënt voelt zich beter begrepen en kan op die manier zorgvuldiger werken aan zijn behandeling en herstel.

 

Maar laten we voorzichtig zijn met te roepen dat we ervaringsdeskundigen gaan inzetten om de wachtlijsten en andere ernstige tekorten in de zorg te bezweren. Door ze ‘als een soort van stoottroepen vooruit te sturen’. Daar schuilt ook een gevaar. Wat anderen niet lukt mogen zij gaan proberen te herstellen. Nee, zo mogen we dat niet doen. Ze zijn niet de heilige graal!

 

Hoe dan wel? Positioneer de ervaringsdeskundige inzet op geschatte waarde en op een manier waarop die het best tot zijn recht komt. Daarvoor is structurele inbedding en formele erkenning van ervaringsdeskundigen als nieuwe beroepsgroep nodig. Helaas is die er nog steeds niet. Er zijn talloze gesprekken gevoerd over het creëren van een formele vakgroep van ervaringsdeskundigen. Het komt echter niet van de grond omdat niemand een knoop doorhakt. Terwijl er wel een steeds groter beroep op ervaringsdeskundigen gedaan wordt met de daarbij behorende verantwoordelijkheden. Dat is een structureel probleem; wie gaat dit oplossen?

 

Ook als dit wel goed geregeld is, dan nog zijn ervaringsdeskundigen niet DE oplossing om structurelere problemen zoals wachttijden te tackelen. Daar is meer voor nodig. Dat zit hem toch echt in de continuïteit van samenwerking tussen alle disciplines, zowel intern als extern. Die ontbreekt nu nog te vaak. Daarnaast zit het ook in het stroomlijnen van de financiële middelen vanuit verschillende instanties. Denk daarbij aan justitie, gemeenten, zorgverzekeraars/zorgkantoren etcetera. Die sluiten nu niet op elkaar aan, waardoor mensen met een hulpvraag tussen wal en schip belanden. De financiële verdeelsleutel zou zorgvuldiger moeten afgestemd worden.

Met het creëren van een formele vakgroep van ervaringsdeskundigen, structurele samenwerking én gestroomlijnde financiële middelen, komt ‘de ervaringsdeskundige als heilige graal’ toch een stukje dichterbij.

 

Toon Walravens

  

Toons Walravens is ambassadeur GroeiRijk GGzE en forensische zorg De Woenselse Poort. Daarnaast is hij hoofdopleider en manager opleidingen Steunend Relationeel Handelen (SRH) en Strengths bij Rinogroep Utrecht.

 

7 januari 2019