BIJDRAGE JAN KUITENBROUWER CONGRES 11 APRIL 2019


Ik moest een echoscopie ondergaan in verband met een ontstoken galblaas. Van de huisarts kreeg ik een folder met instructies, die erop gericht waren om je met een op springen staande blaas en zo uitgehongerd mogelijk op die behandeltafel te krijgen. Ik mocht geloof ik drie dagen van tevoren niet meer eten, moest een liter water per uur drinken en 24 uur van te voren stoppen met urineren - ik heb het misschien niet helemaal correct onthouden, maar zo herinner ik het me. Getergd, scheel van de honger en met mijn blaas op 15 atmosfeer, meldde ik mij op het afgesproken tijdstip bij de balie.

Gaat u maar even zitten, er komt zo iemand bij u.

Zítten!?!?

 

Lees meer

 


BLOG:  Het gaat om de patiënt, om de mens


Deze week werd mijn aandacht gevraagd voor de situatie van een jongeman van 21 jaar die al een jaar op de wachtlijst staat voor een behandeling van PTSS. Dat hij ook autistisch is, maakt het volgens de behandelaren complex. Een jaar wachten is een schrijnend voorbeeld van de gevolgen van lange wachttijden in de ggz.

Lees meer


BLOG: Aanpakken van wachttijden: hoe concreter, hoe beter!


Regelmatig bezoek ik regionale initiatieven en ik spreek ook veel professionals over wat zij doen om de wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) aan te pakken.

Daaruit blijkt dat het aanpakken van wachttijden in de ggz een complexe opgave is, maar ook dat we met elkaar stappen in de goede richting zetten.

Als ik kijk naar mijn gesprekken van de afgelopen 3 maanden met o.a. Dimence, Tactus, GGZ Centraal, ZIO, Medrie, Eno, VGZ en Zilveren Kruis vallen mij vijf lessen op. Die deel ik in dit blog graag met jullie!

Lees meer



BLOG : Leren omgaan met stress moet een vak op de basisschool zijn


Met een toenemende scheefverhouding in de zorg waarin vraag en aanbod al een tijd niet in balans zijn, is het goed om na te denken over hoe we de wachttijden kunnen terugdringen. Een oplossing hiervoor lijkt simpel, namelijk het aanbod verhogen zodat we de vraag beter aankunnen. Toch is onder andere met de komst van de POH-GGZ gebleken dat dit niet de oplossing is. Want ook bij de POH-GGZ, die ervoor moest zorgen dat mensen sneller de juiste zorg op de juiste plek moesten krijgen, zijn er wachttijden ontstaan. 

 

Lees meer


Blog: Outside the box denken en bruggen slaan


In officiële stukken worden de wachttijden in de GGZ vaak beschreven als een veelkoppig monster. Veelkoppig omdat er meerdere oorzaken zijn aan te wijzen en monster omdat het ons toch een beetje angst inboezemt. We willen gewoon geen wachttijden voor mensen die psychische hulp nodig hebben.

 

Multidisciplinair doe je ook met meerdere koppen. Daar houdt dan ook meteen de vergelijking op met wat we in de GGZ onder multidisciplinair verstaan. Dat vinden we meesterlijk maar wachttijden zijn monsterlijk en moeten getemd worden. 

 

Lees meer





BLOG: VOORKOMEN EN OP TIJD BEGINNEN

BLOG: ERVARINGSDESKUNDIGEN ZIJN NIET DE HEILIGE GRAAL



Psychische aandoeningen hebben een enorme impact op het welbevinden van de betrokkenen. Onwetendheid, stigma's en taboes dragen er helaas sterk toe bij dat het lang kan duren voordat iemand een hulpvraag stelt. En dan helpt het helemaal niet mee dat de psychische gezondheidszorg een classificatiesysteem, de DSM 5, hanteert waarin voorstadia van aandoeningen niet beschreven staan. Het moet dus al heel ernstig zijn voordat je hulp krijgt. Bizar. 

 

Lees meer


Misschien vreemd om in een blog van de Vereniging van Ervaringsdeskundigen te schrijven dat ervaringsdeskundigen niet de heilige graal zijn, dus ik ben u enige toelichting verschuldigd.

Natuurlijk, de inzet van ervaringsdeskundigen is naar mijn mening van grote en toegevoegde waarde. Vanwege hun eigen ervaringen staan ze dichter bij de cliënt en kunnen zich  inleven in de belevingswereld en ondersteuningsbehoeften van die cliënt. De cliënt voelt zich beter begrepen en kan op die manier zorgvuldiger werken aan zijn behandeling en herstel.   

  

 Lees meer



BLOG: WACHTENDEN, WACHTTIJDEN EN VERWACHTINGEN


BLOG: TOM EN MAX





Laatst heb ik gepoogd een overzicht te krijgen van GGZ-wachttijden in de afgelopen decennia. Dat viel niet mee. Soms gaat het over ‘wachtenden’, dan over ‘wachttijden’, en dan weer over ‘wachttijden boven de Treeknorm’. Wie wel eens in de praktijk met een wachtlijst te maken heeft gehad, weet dat het ook in instellingen niet anders is. Dat geldt overigens voor iedere wachtlijst: terwijl er door rekenaars geteld wordt, gaan de wachtenden gewoon door met hun leven.

 

Lees meer

De snelste mannen uit het land komen uit Limburg, maar de GGZ binnenkomen is alsof je als volwassene op het driewielertje van een peuter de Cauberg op probeert te fietsen. De vergelijking van de wachtlijsten in de GGZ met een Limburgs Kwartiertje is snel gemaakt, maar je zou het dan toch al snel over een Limburgs Maandje moeten gaan hebben. Voor cliënten, huisartsen en behandelaren is het akelig frustrerend om elke keer weer te moeten wachten tot de juiste behandeling gestart wordt. Het leidt tot verergering van de problematiek en juist dat leidt ook tot verhoging van de wachttijden. We zitten dus in een vicieuze cirkel.

 

Lees meer




BLOG: SAMENWERKEN IS TOP! WEL GRAAG OP ALLE NIVEAUS


De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) gaat ggz-instellingen voortaan mede gaat beoordelen op hun acties om wachttijden te beperken. Top!
Uit eerdere inspecties is naar voren gekomen dat de verbeterkansen vooral liggen in de samenwerking op regionaal niveau. Top!
Samenwerking was precies datgene waar ik het in mijn blog over wilde hebben. Ik moet dus maar een ander onderwerp kiezen. Of toch niet?